ساقههای نيلوفری از پايههای عرش بالا رفته و سرير ولايت را به عطر وجودی خود آراستهاند، تا او بيايد و بر تکيهگاه پوشيده از رازقی آن تکيه زند. درون کعبه چه غوغايی است امروز! ملائک، بال در بالْ گستره آسمانها را پوشانيدهاند و جبرائيل و ميکائيل و اسرافيل حلقه خانه کعبه شدند تا پر به نور وجود او بسايند! طنين نام او هلهله شادی ملائک است. جامهای افلاکیِ عاشقان به سوی او میآيند و گيسوان سياه شبْ به يمن وجود او گل خندههای نقرهای را در ميان آبشار آسمانیاش تقسيم میکند؛ چرا که امشب علی عليه السلام میآيد
چلچلهها به تمنّای پاسخ او، آمدن بهار را نويد میدهند. او که مهربانی را نثار عالميان میکند و لالهها در دشت دلدادگی از عشق او شور زندگی میگيرند. او که در کوچه باغ باورمان ماندنی و جاويدان است. او که قوهای سپيدبال آرام دريايی، صبحشان را با نام او آغاز میکنند. او که آفاق پرواز همه پرندگان مهاجر است. او که تجلّیِ هستی و مظهر ايمان است. او که شهر دلمان همراه با نفس پاک او نفس میکشد و نبض هستی اش به تپش میافتد. او که دنيا از برای جلوه تمام وجودش کوچک بود و هست. او که پايان شام انتظارمان و صبح صادق شام تارمان بود. آری، علی بهار جاودانی سالهای زندگیِ همه ما انسانهاست.
ميلاد عطرآگين حضرت اميرالمؤمنين علی عليه السلام آن سبز قامت برافراشته دين، مخاطب سوره هل اتی، پشت و پناه مظلومان بر عاشقان جهان و شيعيان ايران مبارک باد
